Veröffentlicht: 03.06.2025
Unsere zweite Etappe begann vielversprechend mit einem stärkenden Frühstück im Hotel. Trotz des bewölkten Himmels ließen wir uns die Laune nicht verderben und starteten unsere Fahrt in Richtung Süden. Villach mag schön sein, doch unser Blick war bereits fest auf Makarska gerichtet. Die Fahrt durch den Tunnel und anschließend über die Autobahn bis Ljubljana verlief zügig, doch danach wurde es spannend.
Die Landstraße nach Kroatien schien kein Ende zu nehmen, und ich fragte mich, ob mein Navi sich einen Scherz erlaubte. Aber nein, es wollte uns lediglich den Tag versüßen! Wir legten einen Zwischenstopp im unscheinbaren Dvor (Slowenien) ein, einem Ort, der ein wahres Juwel verbarg: ein hervorragendes, einheimisches Restaurant. Obwohl wir leider keinen Hunger hatten, sah das Essen so verlockend aus, dass wir uns fest vornahmen, beim nächsten Mal mit leerem Magen zurückzukehren.
Diesen Zwischenstopp nutzten wir auch, um die Wasserkaskaden Krki zu besichtigen, die sich direkt neben einer Burgruine befinden. Völlig unverhofft konnten wir auch das dazugehörige Museum besuchen. Da die Tür offen stand, wagten wir uns hinein und waren fasziniert von den ausgestellten Exponaten zum Fluss Krki, die sehr gut erklärt waren – Englischkenntnisse sind hier von Vorteil. Plötzlich tauchte eine Dame aus einem Nebengebäude auf und versuchte uns auf Slowenisch mitzuteilen, dass wir Eintritt hätten zahlen müssen. Ups! In diesem Fall waren wir die "Ausländer", und ich konnte nur kleinlaut "Sorry, nix gewusst" murmeln. Nachdem wir unser Eintrittsgeld von jeweils 3 € entrichtet hatten, setzten wir unsere Reise nach Makarska fort.
Unterwegs fanden wir über das Internet eine günstige Übernachtung für 89 € für zwei Nächte. Bei unserer Ankunft erwartete uns die Vermieterin bereits und wies uns einen Garagenplatz zu. Sie war unglaublich nett und hatte sofort alle wichtigen Informationen zur Ortschaft parat: günstige Parkmöglichkeiten, Geschäfte und die herzliche Einladung, sie jederzeit anzurufen, falls wir Hilfe benötigten. Einfach super! Nachdem wir unsere Koffer im Zimmer verstaut hatten, taten wir, was jeder pflichtbewusste Deutsche im Ausland tut: Wir besuchten den Lidl. Natürlich erkundeten wir auch Makarska mit dem Auto, um uns einen Überblick zu verschaffen und erste Ideen für Unternehmungen zu sammeln. Frohen Mutes ließen wir den Abend auf unserem Zimmer mit kühlen Mixgetränken vom Lidl ausklingen.
Der zweite Tag in Makarska begann mit strahlendem Sonnenschein und einer Tasse Kaffee auf dem Zimmer. Nach unserer Wachwerde-Prozedur machten wir uns auf den Weg ins Zentrum. Parkplätze sind dort, wie wir feststellen mussten, sehr rar und teuer – die Stunde beginnt bei 3 €. Da wir keine Lust hatten, lange zu suchen, nahmen wir den erstbesten Parkplatz mit Wärter. Von der Innenstadt war ich allerdings etwas enttäuscht. Vielleicht waren meine Erwartungen zu hoch, ich hatte vielleicht etwas wie die Altstadt von Šibenik im Kopf. Die Altstadt von Makarska besteht hauptsächlich aus der Promenade, die am Hafen wirklich schön ist und direkten Zugang zu den Badestränden bietet. Das Wasser ist hier smaragdgrün und sauber. Für meinen Geschmack war es jedoch, obwohl noch Vorsaison, schon zu voll.
Aus diesem Grund beschlossen wir, Makarska zu verlassen und am besten in die Berge zu fahren, um eine schöne Aussicht von oben zu genießen. Doch wie so oft kam es anders als geplant. Ich fand keine vertrauenswürdige Route in die Berge und entschied mich stattdessen, ans Wasser zu fahren – eine sehr gute Entscheidung, wie sich herausstellen sollte! Wir fuhren in die Ortschaft Drašnice hinein. Im ersten Moment dachten wir: "Upps, alles zu, niemand da!" Doch in der Ortschaft waren zwei Geschäfte geöffnet, genau die, die wir suchten: ein Restaurant und ein Café. Der Strand war wunderschön, mit smaragdgrünem Wasser und kaum einer Menschenseele.
Zuerst genossen wir das köstliche Essen: Ich hatte Fisch und Bianca Cevapcici, dazu gab es hausgemachte Limonade – absolut empfehlenswert! Danach genossen wir den Strand und das Wasser, das am Anfang etwas kalt war. Es war genau so, wie ich mir meine Urlaubstage wünsche. Anschließend genossen wir unseren Nachmittagskaffee im Strandcafé, das gefühlt nur für uns geöffnet hatte. Die Krönung des Tages war, dass ich wieder einmal einen Fan gefunden habe: eine Straßenkatze, die unbedingt mit mir schmusen wollte. Die Stunden vergingen wirklich wie im Flug. Nach etwa vier bis fünf Stunden mussten wir uns auf den Heimweg machen.
Am Auto angekommen stellte ich fest, dass ich mir eine Schraube in den Vorderreifen eingefahren hatte. Prompt nach dem Losfahren kam die Meldung "Reifendruck zu niedrig". "Na super", dachte ich mir. Zu unserem Glück kamen wir an einer kleinen Werkstatt vorbei, die uns schnell und unkompliziert helfen konnte. Innerhalb von zehn Minuten und für gerade einmal 15 € war die Schraube entfernt und das Loch geflickt. Nach diesem Schreck (perfekter Vorwand!) ging es direkt zum Lidl, um Mojito und Caipirinha zu besorgen und unserer "Pflicht als Deutsche" nachzukommen. Jetzt sitzen wir auf unserem Balkon und freuen uns auf die nächste Etappe nach Mostar. Besonders gespannt bin ich auf unsere Unterkunft mit Pool, die wir gerade eben für nur 72 € für zwei Nächte ergattert haben.
Wenn ihr wollt, nehmen wir euch mit auf unsere nächste Reise – lest fleißig unseren Blog! Bis dann, Bianca und Eddy. Und wie der Mandalorianer so schön sagt: "Das ist der Weg."
Makarska'ya giderken: Bulutlardan şelalelere ve beklenmedik keşiflere
İkinci ayağımız otelde doyurucu bir kahvaltıyla umut verici bir şekilde başladı. Bulutlu gökyüzüne rağmen ruhumuzu bozmasına izin vermedik ve güneye doğru yolculuğumuza başladık. Villach güzel olabilir, ancak gözlerimiz çoktan Makarska'ya sabitlenmişti. Tünelden geçip ardından Ljubljana'ya giden otoyol boyunca yolculuk hızlıydı, ancak bundan sonra işler heyecan verici hale geldi.
Hırvatistan'a giden kırsal yol bitmek bilmiyordu ve navigasyon sistemimin şaka yapıp yapmadığını merak ettim. Ama hayır, sadece günümüzü güzelleştirmeye çalışıyordu! Gerçek bir mücevheri saklayan, mükemmel bir yerel restoran olan mütevazı Dvor (Slovenya) kasabasında mola verdik. Aç olmasak da, yemekler o kadar cazip görünüyordu ki bir dahaki sefere aç karnına dönmeye kesin karar verdik.
Ayrıca bu molayı, bir kale harabesinin hemen yanında bulunan Krki Su Şelalelerini ziyaret etmek için kullandık. Hiç beklenmedik bir şekilde, ilgili müzeyi de ziyaret edebildik. Kapı açık olduğu için içeri girdik ve Krki Nehri'ndeki sergiler tarafından büyülendik, çok iyi açıklanmışlardı - burada İngilizce bilmek bir avantaj. Aniden, bitişikteki bir binadan bir kadın çıktı ve bize Slovence giriş ücreti ödememiz gerektiğini söylemeye çalıştı. Oops! Bu durumda, biz "yabancılar"dık ve ben sadece utangaç bir şekilde "Üzgünüm, bilmiyordum." diye mırıldanabildim. Her birimiz için 3 € olan giriş ücretimizi ödedikten sonra, Makarska'ya doğru yolculuğumuza devam ettik.
Yol boyunca, iki gece için 89 €'ya çevrimiçi olarak ucuz bir konaklama yeri bulduk. Vardığımızda, ev sahibi bizi bekliyordu ve bize bir garaj yeri tahsis etti. İnanılmaz derecede nazikti ve hemen kasaba hakkında tüm önemli bilgileri sağladı: uygun park yeri, mağazalar ve yardıma ihtiyacımız olduğunda onu arayabileceğimiz sıcak bir davet. Gerçekten harika! Bavullarımızı odaya yerleştirdikten sonra, yurtdışındaki her vicdanlı Alman'ın yaptığı şeyi yaptık: Lidl'i ziyaret ettik. Elbette, genel bir bakış elde etmek ve yapılacak şeyler için ilk fikirleri toplamak için Makarska'yı arabayla da keşfettik. Akşamı odamızda Lidl'den aldığımız soğuk kokteyllerle sonlandırdık.
Makarska'daki ikinci günümüz odamızda parlak güneş ışığı ve bir fincan kahveyle başladı. Uyanma rutinimizin ardından merkeze doğru yola koyulduk. Keşfettiğimiz gibi oradaki park yerleri çok az ve pahalıydı - bir saatlik park ücreti 3 avrodan başlıyordu. Uzun süre arama yapmak istemediğimizden görevliyle ilk park yerini aldık. Ancak şehir merkezinden biraz hayal kırıklığına uğradım. Belki de beklentilerim çok yüksekti; aklımda Šibenik'in eski şehri gibi bir şey vardı. Makarska'nın eski şehri esas olarak limanın yanında gerçekten güzel olan ve plajlara doğrudan erişim sağlayan gezinti yolundan oluşuyor. Buradaki su zümrüt yeşili ve temiz. Ancak, sezon dışı olmasına rağmen, benim zevkime göre çok kalabalıktı.
Bu nedenle Makarska'dan ayrılmaya ve yukarıdan güzel bir manzaranın tadını çıkarmak için dağlara doğru gitmeye karar verdik. Ancak her zaman olduğu gibi, işler planlandığı gibi gitmedi. Dağlara giden güvenilir bir rota bulamadım ve bunun yerine suya gitmeye karar verdim - çok iyi bir karar olduğu ortaya çıktı! Drašnice köyüne doğru sürdük. İlk başta, "Oops, her şey kapalı, burada kimse yok!" diye düşündük. Ancak köyde iki dükkan açıktı, tam da aradığımız yerlerdi: bir restoran ve bir kafe. Plaj güzeldi, zümrüt yeşili su ve etrafta neredeyse hiç kimse yoktu.
Önce, lezzetli yemeklerin tadını çıkardık: Balık ve Bianca cevapcici yedim, yanında ev yapımı limonata vardı - şiddetle tavsiye ederim! Sonra, ilk başta biraz soğuk olan plajın ve suyun tadını çıkardık. Tatilimin tam olarak olmasını istediğim gibiydi. Sonrasında, sadece bizim için açılmış gibi görünen plaj kafesinde öğleden sonra kahvemizin tadını çıkardık. Günün en önemli olayı, bir kez daha bir hayran bulmam oldu: benimle kucaklaşmak için can atan bir sokak kedisi. Saatler gerçekten uçup gitti. Yaklaşık dört ila beş saat sonra eve gitmemiz gerekiyordu.
Arabaya bindiğimde ön lastiğe bir vida taktığımı fark ettim. Yola çıktıktan hemen sonra "Lastik basıncı çok düşük" mesajı belirdi. "Harika," diye düşündüm. Neyse ki, bize hızlı ve kolay bir şekilde yardım edebilen küçük bir tamirhanenin önünden geçtik. On dakika içinde ve sadece 15 € karşılığında vida çıkarıldı ve delik yamalandı. Bu korkudan sonra (mükemmel bir bahane!), mojito ve caipirinha almak ve "Almanlar olarak görevimizi" yerine getirmek için doğruca Lidl'e gittik. Şimdi balkonumuzda oturuyoruz ve Mostar'a yolculuğumuzun bir sonraki ayağını dört gözle bekliyoruz. Özellikle havuzlu konaklamamız için heyecanlıyım, iki gece için sadece 72 €'ya aldık.
İsterseniz sizi bir sonraki seyahatimize de götürebiliriz - blogumuzu okumaya devam edin! O zaman görüşmek üzere, Bianca ve Eddy. Ve Mandalorian'ın çok güzel bir şekilde söylediği gibi: "Yol budur."
