Balkan Trip da Germania all'Albania - Da Mostar a Herceg Novi

 Montenegro 280 – Dove le strade cantano e le mucche salutano

Dopo aver salutato ieri mattina la nostra affascinante padrona di casa Moni con un ultimo caff, ci siamo messi in viaggio verso il Montenegro, per la precisione verso Herceg Novi. L'avventura ci chiamava e una sistemazione per soli 89 euro per due notti con piscina ci aveva attratti online – un vero affare, pensavamo!

Il meraviglioso mondo delle strade secondarie

Il nostro viaggio ci ha portato attraverso le strade secondarie e qui entra in gioco il sorriso ironico. Chiunque si sia mai lamentato della qualit delle nostre strade di casa dovrebbe assolutamente fare un viaggio su strada attraverso la Bosnia e il Montenegro. In dieci minuti, il manto stradale passava da super asfaltato a dissestato (cosa che ha fatto cantare le nostre gomme delle arie) e poi a uno stato che faceva supporre che non ci fosse stata alcuna riparazione dal 1915 (attenzione, sarcasmo!). Le buche in cui avrebbero potuto scomparire intere utilitarie (leggermente esagerato, ma solo leggermente!) hanno fornito intrattenimento permanente e hanno fatto in modo che la noia al volante fosse un concetto sconosciuto.

Un'avventura culinaria di un certo tipo

Poich non volevamo solo correre, ci siamo fermati spontaneamente per un caff in un piccolo ristorante accanto a una fermata dell'autobus. Il posto era così insignificante che non era nemmeno riportato su Google Maps – un vero rischio, ma hey, volevamo solo un caff! Tuttavia, come spesso accade in questo viaggio, le cose sono andate diversamente. La signora super gentile, che parlava a malapena inglese, ci ha passerai il men e puff, il caff si trasform in un completo pranzo. Naturalmente, mi sono tenuto saldo alla mia dieta (strizzatina d'occhio) e ho optato per un'insalata di stagione, mentre Bianca ha scelto un'omelette con prosciutto e polpette di pasta con zucchero. Alla fine, non riuscivo a resistere alle polpette e mi sono concesso la versione salata con due diversi tipi di formaggio. Tutto era semplice, ma la vista sulle montagne circostanti era fenomenale.

Alla mia obbligatoria domanda riguardo alle bevande fatte in casa, il timido figlio della proprietaria mi ha spiegato che avevano succhi di frutta fatti in casa. Anche se non ho capito quali frutti esatti, la bevanda era assolutamente fantastica! Rinforzati e sotto un piacevole caldo di 34 gradi Celsius, abbiamo proseguito il nostro viaggio.

Incontri selvaggi e curiosi controlli di frontiera

Durante il viaggio, non solo ci siamo imbattuti in innumerevoli (vive e morte) lucertole, ma anche serpenti sulla strada. Credo di non aver mai visto così tanti serpenti in tutta la mia vita! Poco prima del confine macedone, le strade sono diventate drasticamente ancora peggiori. Non riuscivo a superare i 50-60 km/h mentre gli abitanti locali mi sorpassavano. Ironia della sorte, ho visto alcuni di quei velocisti poco dopo a un controllo di polizia – a noi hanno fatto segno di passare, ma hanno fermato l'abitante locale che ci seguiva a gran velocit. Questo ha di nuovo dimostrato: chi corre di pi non arriva sempre per primo!

Al consueto controllo di frontiera, il doganiere bosniaco sembrava sorpreso quando ha visto il mio documento d'identit. Ha letto 'Erdogan' e ha visto un documento d'identit tedesco. Le sue sopracciglia alzate e lo sguardo incredulo erano assolutamente slapstick. Siamo andati al seguente controllo in Montenegro. I funzionari doganali qui erano un po' pi cupi e hanno richiesto in breve il libretto di circolazione. Dopo aver preso tutto ci che voleva, ha restituito i documenti ed era finita lì.

Anche le strade qui erano pessime, e all'improvviso sono comparse mucche sulla carreggiata. Cervi, ricci, volpi – a questi sono abituato in Germania, ma mucche? Questo era nuovo!

Arrivo in paradiso (quasi)

La nostra padrona di casa ci aveva già chiamato per informarci che ci stava aspettando davanti alla sistemazione. Siamo arrivati ​​a Herceg Novi passando per le montagne. La vista sulla citt non era così maestosa come a Mostar, ma comunque non male. Appena arrivati in citt, ho subito notato che dovevo cambiare le impostazioni del mio navigatore. Un consiglio per tutti: Non impostare mai, davvero mai, l'opzione 'percorso pi breve'! Il mio navigatore ci ha portati attraverso strade larghe a volte solo 2,1 metri, con pendenze del 25% e in condizioni miserabili. Ho dovuto manovrare un paio di volte solo per girare senza distruggere l'auto. Fortunatamente, ci siamo incrociati solo una volta con qualcuno che ha potuto deviare in un ingresso. Bianca aveva chiuso gli occhi e aspettava l'impatto!

Con 15 minuti di ritardo, siamo finalmente arrivati alla nostra 'camera'. La nostra padrona di casa ci ha accolto calorosamente e ci ha mostrato la sistemazione e il complesso con piscina. Eravamo totalmente entusiasti – abbiamo avuto fortuna ancora una volta! Eravamo completamente soli nella struttura, la piscina era solo nostra – tutto fatto per il meglio! L'unico lato negativo: non c'era ristorante né supermercato nei dintorni.

Programma serale: Shopping, piscina e spaghetti

Quindi di nuovo in auto, e questa volta con il navigatore corretto verso il supermercato più vicino. E guarda un po’, ci sono anche strade abbastanza normali! Al supermercato (molti locali) abbiamo notato immediatamente due cose: in primo luogo, le persone qui erano più stressate che in Bosnia, e in secondo luogo, i prezzi (tutto in euro) erano relativi alti. Se si considera quanto poco guadagnano qui le persone e quanto pagano alla cassa, lo trovo piuttosto costoso qui.

Dopo il nostro ritorno, siamo andati direttamente in piscina pulita e successivamente abbiamo concluso la giornata con spaghetti e un bicchiere di vino. Per domani abbiamo programmato un 'giorno di nulla da fare': rilassarsi a bordo piscina, riposare, leggere un libro...

Quindi a domani! Domani andiamo in Albania.

TCRKCE

Karada – Yolların Aryalar Söylediği ve İneklerin Selamladığı Yer

Dün sabah son kahvemizi içerken sevimli ev sahibimiz Moni'ye veda ettikten sonra Karadağ'a, özellikle Herceg Novi'ye doğru yola koyulduk. Macera bizi bekliyordu ve havuz dahil iki gece için sadece 89 avroluk bir konaklama seçeneği internette dikkatimizi çekmişti – gerçek bir fırsat, diye düşündük!

Köy Yollarının Harika Dünyası

Yolculuğumuz bizi köy yollarından geçirdi ve mizahın devreye girdiği yer burası. Ülkemizdeki köy yollarının kalitesinden şikayet eden herkes kesinlikle Bosna ve Karadağ'da bir yolculuk yapmalı. On dakika içinde yol yüzeyi mükemmel bir şekilde döşenmişten çukurlu hale geldi (bu da lastiklerimizin yüksek sesle aryalar söylemesine neden oldu) ve sonra 1915'ten beri tamir edilmediğini düşündüren bir duruma geldi (uyarı, alaycılık!). Tüm küçük arabaları yutabilecek çukurlar (biraz abartı, ama sadece biraz!) sürekli eğlence sağladı ve direksiyon başındaki can sıkıntısının yabancı bir kavram olarak kalmasını sağladı.

Özel bir mutfak macerası

Sadece hızla geçmek istemediğimizden, otobüs durağının yanındaki küçük bir restoranda spontane bir kahve molası verdik. Mekan o kadar göze batmıyordu ki Google Haritalar'da bile listelenmemişti - gerçek bir riskti ama neyse, sadece bir kahve istiyorduk! Ama bu seyahatte sık sık olduğu gibi, işler farklı gelişti. İngilizceyi zar zor konuşan süper nazik hanım bize menüyü verdi ve hop, kahve tam bir öğle yemeğine dönüştü. Ben elbette cesurca diyetime sadık kaldım (göz kırpıyorum) ve mevsimlik bir salata seçtim, Bianca ise şekerli hamur toplarıyla jambonlu omlet seçti. Yine de hamur toplarına karşı koyamadım ve kendimi iki farklı peynirle tuzlu versiyonuyla ödüllendirdim. Her şey basitti ama çevredeki dağların manzarası muhteşemdi.

El yapımı içecekler hakkında soru sorduğumda, sahibinin utangaç oğlu ev yapımı meyve suları olduğunu söyledi. Tam olarak hangi meyveleri olduğunu anlamadım ama içecek kesinlikle harikaydı! Güçlenmiş ve 34 santigrat derecelik hoş bir sıcakta yolculuğumuza devam ettik.

Vahşi Karşılaşmalar ve Meraklı Sınır Kontrolleri

Yol boyunca, sadece sayısız (canlı ve ölü) kertenkeleyle değil, aynı zamanda yolda yılanlarla da karşılaştık. Hayatım boyunca bu kadar çok yılan gördüğümü sanmıyorum! Makedonya sınırından kısa bir süre önce, yollar yine önemli ölçüde bozuldu. Yerel halk yanımdan hızla geçerken ben sadece 50-60 km/s hızla gidebiliyordum. İronik olarak, bu hız yapanlardan bazılarını kısa bir süre sonra bir polis kontrol noktasında gördüm - bize el salladılar, ancak arkamızdaki hızlı hareket eden yerliyi durdurdular. Bu bir kez daha kanıtladı: En hızlı sürücü her zaman varış noktasına en hızlı şekilde varmaz!

Zorunlu sınır kontrol noktasında, Bosnalı sınır muhafızı kimliğimi gördüğünde şaşkın görünüyordu. 'Erdoğan'ı okudu ve bir Alman kimlik kartı gördü. Kaşlarını kaldırması ve şaşkın ifadesi harika bir şekilde slapstick'ti. Karadağ'daki bir sonraki kontrol noktasına doğru yola devam ettik. Buradaki sınır muhafızları biraz daha asık suratlıydı ve kısaca araç ruhsatımı istediler. İstediği her şeyi aldıktan sonra evrakları geri verdi ve hepsi bu kadardı.

Burada da yollar kötüydü ve aniden yolda inekler belirdi. Geyikler, kirpiler, tilkiler – bunlara Almanya'dan alışkınım ama inekler? Bu yeni bir şeydi!

Cennete varış (neredeyse)

Ev sahibimiz bizi çoktan aramış ve konaklama yerinin önünde bizi bekleyeceğini söylemişti. Herceg Novi'ye dağların üzerinden ulaştık. Şehrin manzarası Mostar'daki kadar etkileyici değildi ama yine de fena değildi. Şehre vardığım anda navigasyon sistemimdeki ayarları değiştirmem gerektiğini hemen fark ettim. Herkese bir ipucu: Asla, asla 'en kısa rota' seçeneğini ayarlamayın! Navigasyon sistemim bizi bazen sadece 2,1 metre genişliğinde, eğimi %25 olan ve ayrıca issız bir durumda olan sokaklardan geçirdi. Arabayı mahvetmeden dönmek için bile birkaç kez manevra yapmam gerekti. Neyse ki, sadece bir kez biri bize doğru geldi ve bir araba yoluna saptı. Bianca sadece gözlerini kapattı ve çarpmayı bekledi!

Sonunda 'yerimize' 15 dakika geç ulaştık. Ev sahibimiz bizi sıcak bir şekilde karşıladı ve havuz dahil konaklama yerini ve tesisi gösterdi. Çok heyecanlanmıştık - yine şanslıydık! Mülk tamamen yalnızdık, havuz sadece bizimdi - her şey doğru yapılmıştı! Tek dezavantajı: Her tarafta bir süpermarket yok.

Akşam programı: Alışveriş, havuz ve spagetti

Arabaya geri döndük ve bu sefer GPS'i ayarlayarak en yakın süpermarkete gittik. Ve işte, burada da oldukça normal yollar var! Süpermarkette (çoğu yerli) hemen iki şey fark ettik: İlk olarak, buradaki insanlar Bosna'dakilerden daha stresliydi ve ikincisi, fiyatlar (her şey euro cinsinden) nispeten yüksekti. Burada insanların ne kadar az kazandığını ve kasada ne kadar çok ödediklerini düşündüğümüzde, burayı oldukça pahalı buluyorum.

Döndükten sonra, doğrudan temiz havuza gittik ve sonra günü spagetti ve bir kadeh şarapla tamamladık. Yarın için 'hiçbir şey yapmama günü' planladık: havuz başında takılmak, rahatlamak, kitap okumak...