Koh Samed – schon wieder auf der Insel
Ich kann es einfach nicht lassen: Gegen Ende März 2026 bin ich bereits wieder auf einer Insel, konkret auf Koh Samed, die vom Massentourismus verschont bleibt.


ที่ตีพิมพ์: 20.04.2025
















เริ่มเดินทางด้วยรถตู้ ตามเวลาที่กำหนดนัดเจอกันประมาณ 6.30 น. หลังจากที่จำนวนคนครบแล้วออกเดินทาง. รถตู้หยุดจอดที่มอเตอร์เวย์ประมาณ 20 นาที เพื่อให้สมาชิกได้ใช้เวลาหาอาหารรองท้องและทำธุระส่วนตัวกัน เพื่อเตรียมพร้อมกับการเดินทางไกลนิดนึง ระหว่างเดินทาง อ.ผู้สอนและนักเรียนก็ได้พูดคุยกันเรื่องอัญมณีของเมืองจันทน์, สถานที่ต่าง ๆ ที่จะเข้าไปเยี่ยมชม
จุดหมายแรกที่เราได้เดินทางไปเยี่ยมชมคือ “ศูนย์สาธิตและแหล่งเรียนรู้ด้านอัญมณี” พลอยแหวน ซึ่งมีคุณลุงสำราญ (เจ้าของเหมือง) เป็นวิทยากรให้ความรู้เกี่ยวกับการทำเหมืองพลอย คุณลุงเล่าให้ฟังว่าปัจจุบันพลอยที่หาได้มีไม่มากแล้วเนื่องจากที่มีมาก ๆ โดนสำรวจและทำไปหมดแล้ว เหมืองพลอยที่ยังเปิดให้ดูอยู่นี้ได้รับการส่งเสริมจากสภาของจังหวัดที่ยังจัดทำไว้เพื่ออนุรักษ์และให้ความรู้แก่ประชาชนเพื่อให้รู้ว่าการทำเหมืองเป็นอย่างไรบ้าง
การทำเหมืองพลอยแห่งนี้ขั้นตอนแรกจะขุดหรือตักดินด้วยรถแม็คโครขึ้นไปกองสูง ๆ จากนั้นจะมีการใช้ท่อฉีดน้ำที่มีแรงดันเพื่อเซาะหิน,ทรายซึ่งจะไหลไปตามรางยาว ๆ ที่ใช้สำหรับร่อนเศษหินที่ไหลลงมาและมีคนคอยตรวจหาพลอยจากเศษหินที่ไหลมาตามราง
ซึ่งจุดนี้ก็ต้องใช้คนมีความชำนาญและประสบการณ์ในการทำงาน เพราะจากที่ลองไปจด ๆ จ้อง ๆ ส่อง ๆ ดู
ส่วนใหญ่เจอแต่หินธรรมดา แต่คุณลุงและผู้ช่วยสายตาดีมากสามารถเลือกหินพลอยจากเศษหินธรรมดาได้ มีเอาเศษพลอยที่หาเจอมาส่องกับมือถือให้เห็นกันชัด ๆ ว่าสีต่างกันยังไง การทำงานท่ามกลางแดดร้อน ๆ ด้วยต้องบอกเลยว่าแค่จุดแรกก็เหนื่อยแล้วจ้า
จุดต่อมาคุณลุงได้พาไปดูอุโมงค์เหมืองพลอยซึ่งเป็นวิธีการขุดหาพลอยแบบดั่งเดิมซึ่งเจอโดยบังเอิญ จากการขุดหรือตักดิน ลักษณะของอุโมงค์เป็นรูแคบ ๆ ขนาดมุดเข้าไปแนวนอนได้คนเดียว เปิดไฟฉายจากมือถือส่องเข้าไปลึกอยู่ ดูน่ากลัวด้วย คุณลุงเล่าว่าความสูงที่จะหาจุดที่มีแร่พลอยวัดได้จากความสูงลงมา 3 เมตรโดยประมาณ ในส่วนนี้ต้องขอนับถือคนสมัยก่อนที่สามารถหาแหล่งแร่พลอยได้รวมทั้งการต่อยอดของคนรุ่นถัดมาจริง ๆ
และคุณลุงก็ได้นำพลอยเม็ดเป้ง ๆ สวย ๆ ที่สะสมไว้มาให้ชมกันด้วยค่ะ เป็นขวัญตาของเราจริง ๆ