Balkan Trip from Germany to Albania - A Day in Mostar

Mostar – Where the Burek is not always where it should be, and parking is an art in itself

After a truly restful night that provided us with the energy needed for new adventures, we set off for the historic Mostar. Our stomachs were growling suspiciously, and so we made an obligatory stop at a café to tackle breakfast. My thoughts were eagerly circling around the long-awaited Burek – finally! But fate had other plans. The waitress ruthlessly shattered my dreams: Burek was only available on the sign, not on the plate.

Disappointed, but not defeated, I left the meal selection to my better half, Bianca. After an intense study of the menu, she triumphantly declared: 'A breakfast platter!' What she meant was, in reality, the 'breakfast platter' turned out to be an opulent grill platter that offered everything the grill had to offer. Well, what can you do? We had lunch for breakfast instead. But I must admit: like everything we had ordered in this area so far, it was simply delicious. Well-fed and with a grin on our faces, we finally continued on to Mostar.

Parking search and first impressions

Mostar and parking - that's a story in itself. There are parking spaces around the famous bridge, but the stories of pushy guides with foreign license plate preferences had put me off. So we opted for the safe option: a parking lot with a barrier and parking meter. And lo and behold, a real stroke of luck! For just 2 KM (about 1 €) per hour, we could park our car. A small tip on the side: Bring enough local currency! The machines only accept bills and coins (note: 5 KM coins are not accepted), and card payment is a foreign concept here.

With a secured parking space, we headed to the bazaar and the bridge. Mostar is definitely a city in transition. Everywhere there is construction, renovation, and beautification happening. The first 200 meters of our pedestrian zone led us through a construction site – new asphalt stones were being laid here. The buildings at the beginning of the pedestrian zone presented an exciting mix of communist era and Ottoman architecture. The closer we got to the bazaar, the more historically significant the buildings became. We passed a beautiful mosque with adjacent Muslim graves. Notably, many tombstones bore the year of death 1993. By the way, the mosque is accessible to everyone, and the courtyard invites you to linger and look around.

Bazaar stroll and ice cream strategy

Upon arriving at the bazaar, we were greeted by the usual tourist shops that offer everything a souvenir heart could desire. We were positively surprised that no one tried to drag us into their stores or sell us anything. Here, tourists themselves have to take the initiative if they want to make a purchase – very pleasant! The price of ice cream also revealed to us that we were approaching the bridge: at the start of the pedestrian zone, a scoop cost 0.80 €, but at the bridge, it was already 1.50 €. We really liked the bazaar and the old buildings; everything was beautifully presented. You could almost imagine how wonderfully the whole city must have once been. Everywhere we could pay in Euros, but only in the normal stores where locals shopped was card payment the norm.

Rose petal lemonade and architectural masterpiece

Just before the bridge, we treated ourselves to a refreshing drink at a café. Bianca ordered Bosnian coffee, and I wanted to have homemade lemonade. Unfortunately, there was none, but there was a drink made from rose petals! As a 'real man,' I could not resist this exotic offering and ordered it. What can I say? It tasted fantastic! By the way, we were there outside the high season, and it was still quite crowded. I can't even imagine how it would be here during the peak season.

After a short break, we headed to the bridge – an absolute architectural masterpiece! From up there, there was a breathtaking view of the Neretva River. For the brave or wild, speedboat rides are offered at the foot of the bridge, but we graciously declined.

Heat, history, and shopping

After thoroughly admiring the bridge, the air-conditioned car called us. It was now a whopping 35 degrees Celsius! On the way back, we noticed that the number of tourists on the streets decreased, but the restaurants filled up. Halfway to the car, we passed the Museum of War and Genocide. Bianca was eager to go inside. At an equivalent of about 10 € per person, the entry fee was quite expensive for the area, but if a woman wants… I don't want to write or report anything about the museum. If you wish, you can see it for yourself. Then we continued on to the car and LC Waikiki – Bianca's obligatory shopping program.

Relaxation and conclusion

Upon arriving at our accommodation, I jumped straight into the pool to cool off. After a refreshing dip, our lovely landlady Moni treated us to a very special delicacy: homemade Baklava! Just the aroma was heavenly, and the taste was simply irresistible – really super delicious!

A huge thank you to Moni for this warm gesture and the sweet treat that made our day even more enjoyable! We ended the evening in the restaurant next to our accommodation. Since we had enjoyed it so much the day before, we decided to spend our last evening in Mostar there by the river.

My conclusion about Mostar: You simply have to see it! Tomorrow we continue on to Macedonia. Stay tuned!

Türkce

Mostar – Burek her zaman olması gerektiği yerde olmuyor ve park yeri başlı başına bir sanat

Yeni maceralar için ihtiyacımız olan enerjiyi bize veren gerçekten dinlendirici bir gecenin ardından tarihi Mostar'a doğru yola koyulduk. Midelerimiz şüpheli bir şekilde guruldamaya başlamıştı, bu yüzden kahvaltı yapmak için zorunlu bir kafede durduk. Düşüncelerim çoktan uzun zamandır beklenen burek'i özlemeye başlamıştı – sonunda! Ama kaderin başka planları vardı. Garson acımasızca hayallerimi paramparça etti: burek sadece reklam panosunda mevcuttu, tabakta değil.

Hayal kırıklığına uğramış ama yenilmemiş bir şekilde, yemek seçimini eşim Bianca'ya bıraktım. Menüyü yoğun bir şekilde inceledikten sonra zaferle duyurdu: 'Bir kahvaltı tabağı!' diye düşündü. Gerçekte, 'kahvaltı tabağı' ızgaranın sunabileceği her şeyi sunan zengin bir ızgara tabağı çıktı. Peki, ne yapabilirsiniz? Sonra kahvaltıda öğle yemeği yedik. Ama itiraf etmeliyim ki: Bu bölgede şimdiye kadar sipariş ettiğimiz her şey gibi, bu da tek kelimeyle lezzetliydi. İyi beslenmiş ve yüzümüzde bir gülümsemeyle, sonunda Mostar'a doğru yola devam ettik.

Bir park yeri bulmak ve ilk izlenimler

Mostar ve park yeri - bu kendi başına bir hikaye. Ünlü köprünün etrafında park yerleri var, ancak yabancı plakalı, baskıcı görevlilerle ilgili hikayeler beni caydırmıştı. Bu yüzden güvenli seçeneği seçtik: bariyerli ve parkmetreli bir otopark. Ve işte, gerçek bir şans! Arabamızı saatte sadece 2 KM (yaklaşık 1 €'ya eşdeğer) karşılığında park edebildik. Hızlı bir ipucu: Yanınızda yeterli yerel para birimi getirin! Makineler yalnızca banknot ve bozuk para kabul ediyor (not: 5 KM bozuk para kabul edilmiyor) ve kartla ödeme yapmak yabancı bir kavram.

Park yerimizi güvence altına aldıktan sonra çarşıya ve köprüye doğru yola koyulduk. Mostar kesinlikle geçiş dönemindeki bir şehir. Her yerde inşaat, yenileme ve iyileştirme çalışmaları devam ediyor. Yaya bölgemizin ilk 200 metresi bizi yeni asfalt döşeme taşlarının döşendiği bir inşaat alanına götürdü. Yaya bölgesinin başındaki binalar komünist dönem ve Osmanlı mimarisinin heyecan verici bir karışımını sunuyordu. Çarşıya yaklaştıkça binalar tarihi açıdan daha da önemli hale geldi. Yanında Müslüman mezarları olan güzel bir caminin önünden geçtik. Mezar taşlarının çoğunun ölüm yılı olan 1993'ü taşıması dikkat çekiciydi. Cami halka açık ve avlu sizi etrafta dolaşmaya ve etrafı seyretmeye davet ediyor.

Çarşı Gezintisi ve Dondurma Stratejisi

Çarşıya vardığımızda, her zamanki turist dükkanları tarafından karşılandık, bir hediyelik kalbin arzulayabileceği her şeyi sunuyorlardı. Kimsenin bizi dükkanlara çekmeye veya bir şey satın almaya ikna etmeye çalışmaması bizi hoş bir şekilde şaşırttı. Burada turistler bir şey satın almak istiyorlarsa inisiyatifi kendileri almak zorundalar - çok hoş! Dondurmanın fiyatı da bize köprüye yaklaştığımızı gösteriyordu: Yaya bölgesinin başında bir kepçe dondurma 0,80 € idi, ancak köprüde zaten 1,50 € idi. Çarşıyı ve eski binaları gerçekten çok sevdik; her şey muhteşem bir şekilde sunulmuştu. Şehrin bir zamanlar ne kadar güzel olduğunu neredeyse hayal edebiliyordunuz. Her yerde avro ile ödeme yapabiliyorduk; sadece yerlilerin de alışveriş yaptığı normal dükkanlarda kart ödemeleri norm haline geldi.

Gül Yaprağı Limonatası ve Mimari Bir Başyapıt

Köprüden kısa bir süre önce, bir kafede kendimize ferahlatıcı bir içecek ısmarladık. Bianca Boşnak kahvesi sipariş etti ve ben de ev yapımı limonata istedim. Ne yazık ki yoktu, ancak gül yapraklarından yapılmış bir içecek vardı! 'Gerçek bir erkek' olarak, bu egzotik ikrama karşı koyamadım ve sipariş ettim. Ne diyebilirim? Tadı harikaydı! Bu arada, yoğun sezon dışında oradaydık ve hala oldukça kalabalıktı. Yoğun sezonda burada nasıl olduğunu hayal bile edemiyorum.

Kısa bir aradan sonra köprüye çıktık - kesinlikle mimari bir başyapıt! Oradan, Neretva Nehri'nin nefes kesici manzarasını gördük. Cesaretliler veya çılgınlar için, köprünün dibinde sürat teknesi turları sunuluyor, ancak biz reddettik.

Isı, Tarih ve Alışveriş

Köprüyü iyice hayranlıkla izledikten sonra klimalı araba geldi. Hava şimdi tam 35 santigrat dereceydi! Geri dönüş yolunda sokaklardaki turist sayısının azaldığını, ancak restoranların dolduğunu fark ettik. Arabaya giden yolun yarısında Savaş ve Soykırım Müzesi'nin önünden geçtik. Bianca gerçekten içeri girmek istiyordu. Kişi başı 10 avroya eşdeğer olan bu alanın giriş ücreti oldukça pahalıydı, ancak isterseniz... Müze hakkında yazmak veya rapor vermek istemiyorum. İsterseniz kendiniz görebilirsiniz. Daha sonra arabaya ve Bianca'nın zorunlu alışveriş programı olan LC Waikiki'ye doğru yola devam ettik.

Dinlenme ve Sonuç

Konaklama yerimize vardık beyler, serinlemek için hemen havuza atladım. Serinletici bir dalıştan sonra, sevimli ev sahibimiz Moni bize çok özel bir ikramda bulundu: ev yapımı baklava! Sadece aroması bile cennet gibiydi ve tadı karşı konulamazdı - gerçekten lezzetliydi!

Moni'ye bu nazik jesti ve günümüzü çok özel kılan tatlı ikramı için çok teşekkür ederiz! Akşamı konaklama yerimizin yanındaki restoranda sonlandırdık. Bir önceki gün çok beğendiğimiz için Mostar'daki son akşamımızı orada, nehrin kenarında geçirmeye karar verdik.

Mostar'ı özetlemem gerekirse: Kesinlikle görmelisiniz! Yarın Makedonya'ya doğru yola devam edeceğiz. Bizi izlemeye devam edin!