Gepubliceerd: 14.06.2019
Het is alweer enige tijd geleden sinds onze laatste blog. Vanuit Tanger hebben we de snelle veerboot naar Tarifa genomen en zijn nu in Spanje. De cultuurschok was groot, we moesten eerst verteren wat we hier in Spanje misten: geen muezzin meer, geen ezels en kamelen meer, geen gaten in de weg, geen chaos op de weg die we hebben leren waarderen, geen mensen meer die altijd contact houden, zochten ons, ook al hadden ze niets te verkopen. Maar ineens is alles brandschoon, de toiletten op de camping zijn zoals thuis, enorme warenhuizen waar je van alles weer kunt kopen en restaurants die weer overal open zijn.... alles is echt té schoon en netjes... en wij lijken met onze stoffige kleren die hier op de een of andere manier nog niet passen...
Na 2 maanden vrijwel wolkenloos blauwe luchten hebben we hier in Spanje weer wolken en moet Jasmin 's nachts in de tent het donsjack weer aantrekken.
We reden van Tarifa naar Cadiz aan zee en raakten slechts 4 dagen gewend aan de "nieuwe" cultuur. We verwonderden ons over de typisch Spaanse huizen en kathedralen. Daarna ging de reis verder op de weg van de witte steden. Van Espera, Bornos, Villamartin, El Bosque tot Villaluenga del Rosaria en verder naar de grote stad Rondo, gelegen op een rots. Van daaruit gingen we ook op excursie, bijvoorbeeld naar een trainingskamp voor stierenvechters, stieren en paarden. We hebben tijdens dit 2 uur durende bezoek veel geleerd, vooral over de slimme en verfijnde stieren die niet zijn getraind omdat ze anders het stierenvechtspel doorzien en levensbedreigend worden voor de torero. Ze worden vanaf 6 jaar niet meer gebruikt voor de show omdat ze dan al te intelligent zijn en het spel meteen doorzien (het doel is dan niet meer het gekleurde materiaal, maar de dunne, verwaande torero).